[[en]]Development of Rolfing Structural Integration[[nl]]Ontwikkeling van Rolfing Structurele Integratie

[[en]]The art and the challenges of Rolfing lie in the formalistic protocol, which, like all formalistic protocols, also has its disadvantages. Formalistic protocols start from the notion that an ideal body exist, or from a notion of a state that it is seen as the exemplification of "normality".[[nl]]De kunst en het probleem van Rolfing SI ligt in het formulistische protocol, dat zo als alle formalistische protocollen ook zijn nadeel kent. Formalistische protocollen gaan uit van het bestaan van een ideaal lichaam, of een toestand die wordt gezien als de vertoning van “normaal”.

[[en]]The art and the challenges of Rolfing lie in the formalistic protocol, which, like all formalistic protocols, also has its disadvantages. Formalistic protocols start from the notion that an ideal body exist, or from a notion of a state that it is seen as the exemplification of "normality". Because the formalistic protocol prescribes the same frequency of interventions in the same order, it also predicts the same results for everyone.[[nl]]De kunst en het probleem van Rolfing SI ligt in het formulistische protocol, dat zo als alle formalistische protocollen ook zijn nadeel kent. Formalistische protocollen gaan uit van het bestaan van een ideaal lichaam, of een toestand die wordt gezien als de vertoning van “normaal”. Omdat het formalistische protocol dezelfde frequentie van ingrepen in dezelfde volgorde voorschrijft, voorspelt het ook dezelfde resultaten voor iedereen.

[[en]]That would also mean that everyone is the same. The fact that this is not the case, is a very important aspect, which often is still underestimated in the medical world. The theoretical and strict design of the formalistic protocol makes it impossible to observe what is special or unique in a person, and therefore, for a given individual, it can not offer a treatment strategy in the most effective way.[[nl]]Dat zou dus ook betekenen, dat iedereen hetzelfde is, en dat dit niet zo is, is weer een heel belangrijk aspect op zich, die ook in de medische wereld nog zeer onderschat wordt. De theoretische, strenge opzet van het formalistisch protocol maakt het dus tegelijk ook onmogelijk om waar te nemen wat in een persoon het bijzondere of unieke is, en kan daardoor dus ook geen behandelstrategie in een volgorde aanbieden die voor het individu geschikt is.

[[en]]What it is important to add in this regard is that, how the body reacts to gravity, also has to do with the functioning of individual morphology.[[nl]]En ook hoe het lichaam op zwaartekracht reageert, heeft met het functioneren van de individuele morphologie te maken.

[[en]]After Dr. Rolf's death, these limitations of somatic idealism and formalistic protocol, were replaced by a greater appreciation of how various psychobiological and physical bodies deal with the effects of gravity.[[nl]]Na Dr.Rolfs overlijden, werden de beperkingen door somatisch idealisme en formalistisch protocol vervangen door een grotere waardering voor hoe diverse psychobiologische en lichamelijke types met de effecten en de werking van zwaartekracht omgaan.

[[en]]This is what encouraged the development towards "non-formalistic" work in the Rolfing training.[[nl]]Vandaar ook de ontwikkeling naar “non-formalistisch” werk in de Rolfing opleiding.

[[en]]Rolfing therefore has advantages for everyone, but not the same benefits and effects for everyone. Now it is about creating the best conditions for every individual.[[nl]]Rolfing heeft dus voordelen voor elke soma type, maar niet dezelfde voordelen en uitwerkingen voor iedereen. Normaal is nu dus wat voor ieder individu het beste van toepassing is.

Dr.Ida Rolf spent her life exploring the healing possibilities held within the human mind and body.

[[en]]Finding what works for each client is not a matter of imposing a structural template by means of formalistic protocols, but is a process of discovery. Since there is no single form or pattern that can serve as the standard for what constitutes “normal” for all human beings, discovering what is “normal” for each individual in relation to their environment is a much more complex matter of uncovering what is natural or inherent in the being of the whole person. What constitutes “normal” for each client unfolds by means of careful and sensitive structural manipulation and movement education which explores and uncovers the plasticity and limitations that are inherent in each person's form in relation to how they have adapted to their environment. Living wholes are self-organizing, self-regulating, self-sensing systems characterized by the continual ongoing attempt to balance, organize, harmonize, and enhance their lives. “Normality” is neither an ideal nor a static state, but an evolving orthotropic achievement that is won again and again over the course of a life.[[nl]]Normaal vinden voor een cliënt is geen principekwestie, maar een ontdekkingsproces. Omdat er geen enkele vorm of patroon is die kan worden gebruikt als de standaard voor wat normaal is voor mensen, het ontdekken van wat normaal is voor het blootleggen van wat natuurlijk is of inherent is aan de persoon. Wat normaal is voor de cliënt, komt tot stand door zorgvuldige en gevoelige structurele manipulatie en beweging van het onderwijs die de plasticiteit en beperkingen die inherent zijn aan de vorm van elke persoon onderzoekt en blootlegt in relatie tot hoe ze zich hebben aangepast aan hun omgeving. Living-gehelen zijn zelforganiserende, zelfregulerende en zelf detecterende systemen die worden gekenmerkt door de voortdurende poging om hun leven in evenwicht te brengen, te organiseren, te harmoniseren en te verbeteren. Normaliteit is noch een ideale, noch statische toestand, maar een evoluerende orthotrope prestatie die keer op keer wordt gewonnen.

[[en]]Dr. Rolf began her investigations by emphasizing structure. But over the years the faculty has come to realize that equal weight must also be put on understanding function, movement patterns, the various energy systems of the body, and the effects of physical and emotional trauma on the body. Rolfing now works not only with structure (myofascial strains, joint fixations, cranial, visceral, the coelomic sacs and other membranous strains) but also with unconscious patterns of holding in movement, suppressed emotions, trauma, neurological fixations, perceptual and worldview confusions (14,18), and blocked or distorted energy.[[nl]]Dr. Rolf begon haar onderzoek door de nadruk te leggen op de structuur. Maar in de loop der jaren is de faculteit tot het besef gekomen dat er een gelijk gewicht moet worden gelegd om de functie te begrijpen. Bewegingspatronen, de verschillende energiesystemen van het lichaam en de effecten van fysieke en emotionele trauma's op het lichaam. Dr. Rolf werkt nu niet alleen met structuur (myofasciale spanningen, gewrichts fixaties, schedels, viscerale, de coelo maire zakjes en andere membranen) maar ook met de onbewuste patronen van beweging, onderdrukte emoties, trauma's, neurologische fixaties, perceptuele en wereldbeeld confusions (14,18), en geblokkeerde of vervormde energie.

[[en]]Even though Dr. Rolf believed the functional approach was very important and even though she created a form of movement education, she tended to develop her structural approach almost to the exclusion of her functional approach. Over the years, the movement faculty has significantly developed Dr. Rolf's early functional approach far past her original insights and practices. Rolfing movement work has evolved into a therapeutic exploration and education in somatic awareness and unencumbered movement. Rolfing movement practitioners work with a variety of techniques ranging from verbal instruction, touch, self-awareness, and other forms of education that are designed to guide clients toward finding more appropriate options for movement in their everyday activities as they relate to gravity and their world.[[nl]Hoewel Dr. Rolf geloofde dat de functionele benadering erg belangrijk was. Hoewel ze een vorm van bewegingseducatie creëerde, had ze de neiging om haar structurele benadering bijna buiten haar functionele benadering te ontwikkelen. In de loop der jaren heeft de beweging faculteit Dr. Rolf's vroegere functionele benadering ver voorbij haar oorspronkelijke inzichten en praktijken ontwikkeld. Rolfing bewegingswerk heeft zich ontwikkeld tot een therapeutische exploratie en educatie in somatisch bewustzijn en ongehinderd bewegen. Rolfing beoefenaars werken met een verscheidenheid aan technieken, variërend van verbale instructie, aanraking, zelfbewustzijn, en andere vormen van onderwijs die zijn ontworpen om de klanten te begeleiden naar het vinden van meer geschikte opties voor beweging in hun dagelijkse activiteiten als ze betrekking hebben op de zwaartekracht en hun wereld.

[[en]]Without attempting to make Rolfing a substitute for psychotherapy, the faculty has also developed new ways of understanding and releasing the effects of emotional and physical trauma on the body.[[nl]]Zonder te proberen om van Rolfing een substituut voor psychotherapie te maken, heeft de faculteit ook nieuwe manieren ontwikkeld om de effecten van emotionele en fysieke trauma's op het lichaam te begrijpen en los te laten.

[[en]]These advances in Rolfing are continually being refined as new insights and discoveries are integrated into the work.[[nl]]Deze vooruitgang in Rolfing wordt voortdurend verfijnd als nieuwe inzichten en ontdekkingen worden geïntegreerd in het werk.

[[en]]A major contribution is definitely the "tonic function"- model by Hubert Godard:[[nl]]Een belangrijke bijdrage is zeker de "tonische functie" - model van Hubert Godard:

"tonic function"- model - Hubert Godard

...

Latest Posts